سپنتا مینو – انگره مینو دوگوهر همزاد داده اهورامزدا در نهاد بشر است . سپنتا به چم مقدس است ومینو از من به معنی اندیشه آمده است. مینو به چم "اندیشه" یا "روان" است .در گفته های گاتها "اندیشه" و "روان" به گونه ای ناگسستنی در هم آمیخته اند. سپنتامینو نماد دهشمندی اهورامزدا است. در سنت زرتشت سپنتامینو دو اندیشه را می رساند : یکی اندیشه و وابستگی به خداوند و هرآنچه در راه خداست، دیگری اندیشه فراوانی ، رشد و سلامتی است. در معنای نخست سپنتامینو کمال و خوبی خدایی را در جهان برونی ، و در معنای دوم ، کمال و نیکویی و بخشندگی خدایی را در آفرینش و جهان درونی آشکار می سازد.

سپنتا مینو ،روان افزاینده ، نماد اهورایی ، گوهر نیکویی  درخشش تقدس،واقعیت سازندگی و به گونه ای کلی فروزه آفرینش اهورامزدا است. در زبان زرتشتی ویرانگری را انگره مینو و سازندگی رامربوط به سپنتامینومی دانند.نبرد سپنتا مینو ( در اندیشه ، گفتار و کردار )با انگره1 مینو می باشد.بد اندیش ، بد گفتار و بد کردار چون در راستای انگره مینو گام بر میدارد ،همکار اهورا نبوده بلکه دشمن خداست.

"این دو پدیده ی همزادی که در آغاز آفرینش به صورت دو نیروی متضاد در اندیشه و گفتار و کردار ظهور نمودند یک نیکی است و دیگری بدی. انسان دانا از میان این دو ، نیکی را بر گزیند ولی شخص نادان چنین نخواهد کرد."     

 

(گاتها 30 بند 3)

1-انگره به معنی نامیمون ونا مقدس و زشت