این نماد بسته به آن که سری رو به بالا یا پایین داشته ونیز آنکه از چه گونه ای باشد ,آرش(معنی)گوناگونی دارد. در بینش کهن برخی بر این باور بودند که هستی بر پایه ی نیروی سه گانه ی آب,باد(هوا)و خاک (زمین)پایدار است که هر یک از پایه های سه گوشه یکسان(مثلث متساوی الساقین)نماد یکی از این نیرو ها می باشد. سه گوشی که رو به بالا باشد نماد آتش ,زندگی و گرماست و در آن خط زیرین نماد هواست.اگر سری رو به پایین داشته باشد,نماد مادینگی و جهان دنیوی است و نقش مادر بزرگ را دارد که این هستی از آن است.در این سه گوش خط زیرین نماد زمین است.دو,سه گوشی که به شکل افقی نوک هاشان بر روی یکدیگر قرار گیرند,نماد ماه افزاینده و کاهنده,بازگشت پایان ناپذیر زندگی,مرگ و رستا خیز می باشد.

سه گوش یکسان(مثلث متساوی الساقین)نماد برابری نیروها ی سه گانه و همچنین زمین و آفریدگار می باشد.نماد بهشت, آتش و یکپارچگی کیهان.سه گوش نود درجه(مثلث قاءم الزاویه) نماد نظم و استواری در جهان هستی و همچنین نماد آب  به شمار می آید.